นักบาสไทย

นักบาสไทย ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ 5 ปีก่อนถ้ามีทีมบาสเก็ตบอลในประเทศไทยการพูดว่า “พวกเขามีเป้าหมายที่จะกลายเป็นอันดับ 1 ของเอเชีย” จะเป็นเรื่องตลก และดูเป็นคำพูดเพ้อ

เพราะในความเป็นจริงระดับบาสเก็ตบอลไทยยังไม่ผ่านอาเซียนจนกว่าจะมีคำพูดว่าอุตสาหกรรมตุ๊กตาของบ้านเราล้าหลังฟิลิปปินส์ผู้เล่นบาสเก็ตบอลอาเซียนเป็นเวลาประมาณ 10 ปี

สิ่งนี้ไม่รวมถึงประเทศจีนเกาหลีใต้ญี่ปุ่นและประเทศในตะวันออกกลาง ด้วยวิวัฒนาการของบาสเกตบอลความก้าวหน้ามานานหลายทศวรรษยิ่งเมื่อมองย้อนกลับไปที่ประเทศไทยบาสเก็ตบอลเป็นกีฬาที่ซบเซามานานหลายปี ตั้งแต่ปลายยุค “สูง” ศิริรัตน์ญาณโยธินกุลอดีตนักบาสเกตบอลชายหล่อคนไทย

การแข่งขันลีกในประเทศแทบจะไม่ได้รับความนิยมจากผู้ชมดังนั้นหากคุณมีการลงทุนภาคเอกชนมากกว่า 300 ล้านคนในการสร้างทีมบาสเก็ตบอลมืออาชีพของไทยมันอาจเป็นไปได้ยากที่บรรยากาศและปัจจัยหลายอย่างที่ไม่เอื้ออำนวย

แม้ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาโดยไม่คำนึงถึงคนที่ติดตามกีฬาอย่างสม่ำเสมอหรือคนที่ไม่ได้ติดตามจริง ๆ ควรได้ยินชื่อ “โมโนแวมไพร์” ผ่านหูไม่มากก็น้อยตามความหวังใหม่ของสโมสรบาสเก็ตบอลมืออาชีพ ประเทศไทย

จากสนามเด็กเล่นที่เปิดโอกาสให้ทุกคนที่มาสัมผัสกับบรรยากาศภายในสนาม 29 “สนามกีฬา” ต้องตะลึงกับสิ่งที่ปรากฎในหน้ากฎการบริหารทีมการใช้สื่อและการประชาสัมพันธ์ รวมถึงการเติบโตของการก้าวกระโดดจนกระทั่งสโมสรใหม่นี้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะ CBAS ในอาเซียน

If going back about 5 years ago, if there is a basketball team in Thailand, saying “They have a goal to become No. 1 Asia” would be funny. And look as raving words

 

Because in reality Thai basketball level Has not yet passed across ASEAN Until there was a saying The stuffed industry of our home lagged behind the Philippines, the ASEAN basketball player, for about 10 years.